Sevmekten Öldü Desinler

'den itibaren Ne yapalım yani çorak topraklarda büyüdük diye kalbimiz sulanınca yeşermeyelim mi? İstanbul’un kenar mahallelerinden birinde, ışıklı tabelaların, pavyon şarkılarının ve kırık kalplerin arasında... Biraz kahkaha, biraz aşk, biraz da pişmanlık. Ama en çok da “insanlık” var. Burada herkes biraz yaralı, herkes biraz komik. Çünkü kimse sevmenin bu kadar zor, sevilmenin bu kadar gürültülü olacağını tahmin etmemişti. “Sevmekten Öldü Desinler” Murat Mahmutyazıcıoğlu’nun kaleminden çıkan bu masalsı hikâye, aşkı hayatın tozlu köşelerinden, anlatıyor. Gerçekle hayal, kahkahayla sızı birbirine karışıyor; Oyuncular bazen anlatıcıya, sahne hayata dönüşüyor. Yazan: Murat mahmutyazıcıoğlu Yöneten: Eray soykan Müzik: Ali Likoğlu Dekor: mutlu atan Işık: Yunus Berker Reji asistanı: Meliha var Oynayanlar: Elif soykan Eda Çelik umut Babacanlı poyraz Koray Eray soykan