Sokakta Oyunu

Bir zamanlar annelerimiz, babalarımız da çocuktu. Onların da sokakları, oyunları, arkadaşları ve eve dönmek istemedikleri akşamları vardı. Bir top, birkaç arkadaş, biraz hayal gücü… Bazen bir kaldırım taşı bile koskoca bir oyuna dönüşürdü. “Sokakta”, çocukların ekranların karşısından kalkıp yeniden çocukluğun en unutulmaz hâllerinden birinin peşine düşüyor: birlikte oynamanın, hayal kurmanın, koşmanın, keşfetmenin ve kahkahalarla çoğalmanın hâli. Ekranların dışında, zamanın biraz yavaşladığı; oyunların çoğaldığı, dostluğun güçlendiği bir yerde, çocuklara geçmişi hatırlatırken yetişkinlere de kendi çocukluklarını anımsatıyor. Çünkü sokak yalnızca oyun oynadığımız bir yer değil; arkadaş olduğumuz, paylaşmayı öğrendiğimiz, hayal kurduğumuz ve birlikte büyüdüğümüz yerdir. Oyun nerede başlar, çocukluk nerede? Belki de cevap, hâlâ bir yerlerde bizi bekleyen o sokaktadır.